Mizerna, cicha stajenka – kolęda – tekst

„Mizerna, cicha stajenka licha” to nastrojowa, liryczna kolęda do słów Teofila Lenartowicza (1822–1893). Zamiast radosnego świętowania maluje cichy, pełen zadumy obraz ubogiej stajenki, w której narodził się Bóg.

Mizerna, cicha stajenka – tekst kolędy

1. Mizerna, cicha stajenka licha, pełna niebieskiej chwały.
Oto leżący przed nami śpiący w promieniach Jezus mały.

2. Nad Nim anieli w locie stanęli i pochyleni klęczą
Z włosy złotymi, z skrzydły białymi, pod malowaną tęczą.

3. Wielkie zdziwienie: wszelkie stworzenie, cały świat orzeźwiony.
Mądrość Mądrości, Światłość Światłości, Bóg Człowiek tu wcielony.

4. I oto mnodzy ludzie ubodzy radzi oglądać Pana,
Pełni natchnienia, pewni zbawienia upadli na kolana.

5. Długo czekali, długo wzdychali, aż niebo rozgorzało,
Piekło zawarte, Niebo otwarte, Słowo ciałem się stało.

6. Śpi jeszcze senne Dziecię promienne, w ciszy ubogiej strzechy;
Na licach białych, na ustach małych, migają się uśmiechy.

7. Jako w kościele choć ludzi wiele cisza pobożna wieje;
Oczy się roszą, dusze się wznoszą, płyną w serca nadzieje.

8. Lulaj dziecino, Lulaj ptaszyno, nasze umiłowanie;
Gdy się rozbudzi, w tej rzeszy ludzi, Zbawienie nam się stanie.

9. Oto Maryja, Czysta lilija, przy niej Staruszek drżący,
Stoją przed nami, przed pastuszkami, tacy uśmiechający.

10. Hej! Ludzie prości, Bóg z nami gości, skończony czas niedoli.
On daje siebie. Chwała na niebie, pokój ludziom dobrej woli.

11. Radość na ziemi, bo nad wszystkimi, roztacza blask rumiany.
Przepaść rozwarta, upadek czarta, zstępuje Pan nad pany.

O kolędzie

Słowa napisał poeta Teofil Lenartowicz. Kolęda doczekała się kilku melodii – najbardziej znane są autorstwa Jana Karola Galla i Franciszka Walczyńskiego. Zobacz też Mędrcy świata i Cicha noc.