„Z narodzenia Pana dzień dziś wesoły” to radosna, dostojna kolęda wysławiająca narodziny Jezusa i pokłon pasterzy. Śpiewana jest w Polsce od XVIII wieku.
1. Z narodzenia Pana dzień dziś wesoły,
Wyśpiewują chwałę Bogu żywioły;
Radość ludzi wszędzie słynie,
Anioł budzi przy dolinie
Pasterzów, co paśli pod borem woły.
2. Wypada wśród nocy ogień z obłoku,
Dumają pasterze w takim widoku:
Każdy pyta co się dzieje?
Czy nie świta? czy nie dnieje?
Skąd ta łuna bije tak miła oku?
3. Ale gdy Anielskie głosy słyszeli,
Zaraz do Betleem prosto bieżeli,
Tam witali w żłobie Pana,
Poklękali na kolana,
I oddali dary, co z sobą wzięli.
4. Potem wykrzyknęli w głos na przemiany,
Żyj, Jezu maleńki, na świat wydany:
Bądź Ci, Panie, od nas chwała,
Nieustannie wiecznie trwała;
Żyj, żyj Zbawicielu, z nieba zesłany.
5. Odchodzą z Betlem pełni wesela,
Że już Bóg wysłuchał próśb Izraela:
Gdy tej nocy to widzieli,
Co Prorocy widzieć chcieli,
W ciele ludzkiem Boga i Zbawiciela.
6. I my z pastuszkami dziś się radujmy,
Chwałę z Aniołami wraz wyśpiewujmy:
Bo ten Jezus z nieba dany,
Weźmie nas między Niebiany,
Tylko Go z całego serca miłujmy.
Kolęda znana z XVIII-wiecznych śpiewników; jej tekst utrwaliły Kantyczki Karola Miarki (1904) oraz Śpiewnik kościelny ks. Mioduszewskiego (1838). Łączy ludową radość z podniosłym tonem adoracji.
Opisuje radość całego stworzenia z narodzin Jezusa, zwiastowanie pasterzom i ich pokłon w betlejemskim żłobie.
Z tradycji XVIII-wiecznej; utrwalona w śpiewnikach z XIX i początku XX wieku.
Tak — pochodzi ze zbiorów będących własnością publiczną.
Leave a Comment