„Wesołą nowinę, bracia, słuchajcie” to pogodna kolęda z powtarzanym refrenem, która zaprasza do powitania nowo narodzonej Dzieciny.
1. Wesołą nowinę, bracia, słuchajcie,
Niebieską Dziecinę ze mną witajcie.
Ref. Jak miła ta nowina, mów, gdzie jest ta Dziecina,
byśmy tam pobieżeli i ujrzeli.
2. Jeżeli mię z wiarą słuchać będziecie,
Z tą duszy ofiarą Zbawcę znajdziecie.
Ref. Jak miła ta nowina, mów, gdzie jest ta Dziecina,
byśmy tam pobieżeli i ujrzeli.
3. Maryja powiła Syna Bożego,
Pokłonem uczciła jako Takiego.
Ref. Jak miła ta nowina, mów, gdzie jest ta Dziecina,
byśmy tam pobieżeli i ujrzeli.
4. Którego zrodziła, Bogiem uznała,
I Panną jak była, Panną została.
Ref. Jak miła ta nowina, mów, gdzie jest ta Dziecina,
byśmy tam pobieżeli i ujrzeli.
5. Pasterzom wesele Anioł zwiastował,
Że w ludzkiem Bóg ciele już się znajdował.
Ref. Jak miła ta nowina, mów, gdzie jest ta Dziecina,
byśmy tam pobieżeli i ujrzeli.
6. Z Aniołem Anieli Jego chwalili,
Nam ludziom weseli pokój głosili.
Ref. Jak miła ta nowina, mów, gdzie jest ta Dziecina,
byśmy tam pobieżeli i ujrzeli.
Kolęda pochodzi z tradycji ludowej utrwalonej w Kantyczkach (1904). Charakterystyczny refren „Jak miła ta nowina…” powtarzany jest po każdej zwrotce.
Po każdej zwrotce powtarza się: „Jak miła ta nowina, mów, gdzie jest ta Dziecina, byśmy tam pobieżeli i ujrzeli”.
W tym wydaniu podajemy sześć zwrotek z refrenem.
Tak — pochodzi ze zbioru będącego własnością publiczną.
Leave a Comment